Fatih Sultan Mehmed, 29 Mayıs 1453’te İstanbul’u fethederek Bizans İmparatorluğu’nun başkentini Osmanlı hâkimiyetine alan hükümdardır. II. Mehmed adıyla iki ayrı dönemde tahta çıkan padişahın tarihî önemi; fetihleri, devlet teşkilatındaki düzenlemeleri ve İstanbul’u yeniden inşa etme politikasıyla birlikte değerlendirilir.
Onun hükümdarlığını anlamak için 1453’ün öncesine ve sonrasına birlikte bakmak gerekir. Çocuk yaşta yaşadığı ilk saltanat deneyimi, devlet adamlarıyla kurduğu ilişkiler, kuşatma hazırlıkları, Anadolu ve Balkanlar’daki mücadeleleri aynı tarihsel sürecin parçalarıdır.
Fatih’in hayatı aynı zamanda önemli soruları gündeme getirir: Bir askerî zafer nasıl kalıcı hâkimiyete dönüşür? Fethedilen bir şehir nasıl başkent yapılır? Hükümdarın gücü hangi kurumlarla desteklenir? Bilim ve sanat, bir imparatorluğun kuruluşunda nasıl yer bulur?
Fatih Sultan Mehmed hakkında kısa bilgiler
| Bilgi | Açıklama |
|---|---|
| Adı | II. Mehmed |
| Yaygın adı | Fatih Sultan Mehmed / Fatih Sultan Mehmet |
| Doğum tarihi | 30 Mart 1432 |
| Doğum yeri | Edirne |
| Babası | II. Murad |
| Annesi | Hüma Hatun |
| İlk saltanatı | 1444–1446 |
| İkinci saltanatı | 1451–1481 |
| İstanbul’un fethi | 29 Mayıs 1453 |
| Fetih sırasındaki yaşı | 21 |
| Şiirlerinde kullandığı mahlas | Avnî |
| Ölümü | 3 Mayıs 1481 |
| Türbesi | İstanbul, Fatih Camii haziresi |
Doğum ve saltanat tarihleri için Halil İnalcık’ın TDV İslâm Ansiklopedisi’ndeki değerlendirmesi esas alınmıştır.
Çocukluğu ve eğitimi: Bir şehzadenin yetişmesi
Şehzade Mehmed’in eğitimi, saray çevresindeki ilmî hayatla ve yönetim tecrübesi kazanmasıyla şekillendi. Bu dönemin önemli isimlerinden Molla Gürânî, 1443’te Manisa’da bulunan Mehmed’in hocalığına getirildi. İlişkileri şehzadelik yıllarıyla sınırlı kalmadı; Gürânî daha sonra kazaskerlik yaptı ve İstanbul kuşatmasında padişahın istişare çevresinde bulundu.
Şehzadelerin sancaklarda görevlendirilmesi, hükümdarlığa hazırlığın idari tarafını oluşturuyordu. Bu uygulama, saray eğitimini gerçek yönetim sorunlarıyla buluşturuyordu. Mehmed’in yetişmesini de yalnızca aldığı derslerden ibaret düşünmemek gerekir; siyasi rekabet, askerî sorumluluk ve devlet adamlarıyla ilişkiler bu sürecin içindeydi.
Fatih’in hayatında adı sık anılan Akşemseddin ise özellikle fetih sırasındaki manevi desteğiyle öne çıkar. Kuşatmanın zor anlarında padişahı ve orduyu teşvik etmiş, Mehmed’e gönderdiği mektuplarla mücadeleyi sürdürmesi yönünde etkili olmuştur. Molla Gürânî’nin eğitim ve devlet hizmetindeki rolüyle Akşemseddin’in manevi rehberliği, birbirini tamamlayan fakat aynı olmayan ilişkilerdir.
İlk saltanatı: Çocuk yaşta gelen iktidar
II. Murad’ın tahtı bırakmasıyla Mehmed, 1444’te yaklaşık 12 yaşında padişah oldu. Ancak bu ilk saltanat, güçlü bir hükümdarlığın rahat başlangıcı değildi. Dış tehditler ve saraydaki nüfuz mücadelesi, genç padişahın otoritesini sınadı.
1444’teki Varna Savaşı’nda Osmanlı ordusunun başına II. Murad geçti. Mehmed’in hükümdarlığı sürse de babasının askerî itibarı ve Çandarlı Halil Paşa’nın yönetimdeki ağırlığı belirleyiciydi. Devlet adamları arasında hangi hükümdarın etrafında toplanılacağı konusunda ayrışma bulunuyordu.
1446’daki Buçuktepe Vakası, ilk saltanatın sona ermesinde etkili oldu. Yeniçeri ayaklanmasının ardından II. Murad yeniden tahta çıktı; Mehmed Manisa’ya döndü.
Bu deneyim, Fatih’in hayatını değerlendirirken önemli bir başlangıç noktasıdır. Sonraki hükümdarlığını yalnızca kişisel kararlılıkla açıklamak yerine, genç yaşta karşılaştığı otorite sorunlarını da dikkate almak gerekir.
İkinci kez tahta çıkışı ve İstanbul hedefi
II. Murad’ın ölümünün ardından Mehmed, 1451’de yeniden tahta çıktı. Çandarlı Halil Paşa veziriazamlık görevini sürdürdü; ancak İstanbul kuşatması konusunda saraydaki yaklaşım farklılıkları devam etti. Çandarlı, yeni bir Haçlı ittifakının doğurabileceği tehlikeleri hesaba katarken Zağanos Paşa fetih siyasetini destekleyen isimler arasındaydı.
İstanbul’un alınması, Osmanlı toprakları arasındaki önemli bir siyasi ve stratejik düğümün çözülmesi anlamına geliyordu. Şehrin Boğaz üzerindeki konumu, Anadolu ile Rumeli arasındaki bağlantılar ve Bizans’ın diplomatik ilişkileri, hedefin askerî önemini artırıyordu.
Bu nedenle fetih hazırlığı, surların önüne ordu getirmekten çok daha geniş bir plan gerektiriyordu: Deniz ulaşımını denetlemek, dışarıdan gelecek yardımı sınırlamak ve kuşatmayı sürdürecek kaynakları hazırlamak.
İstanbul’un fethine hazırlık: Rumeli Hisarı, toplar ve donanma
Rumeli Hisarı neden yaptırıldı?
1452’de inşa edilen Rumeli Hisarı, İstanbul Boğazı’ndaki geçişleri denetlemek ve Bizans’a izinsiz yardım ulaşmasını önlemek amacı taşıyordu. Anadolu yakasındaki hisarla birlikte düşünüldüğünde yapı, kuşatma öncesindeki deniz kontrolünün önemli bir unsuruydu.
Bu hazırlık, Mehmed’in kuşatmayı yalnızca surlara yapılacak saldırı olarak görmediğini gösterir. Şehrin dış bağlantılarını daraltmak, savunmanın dayanma gücünü azaltmanın bir yoluydu.
Topların rolü neydi?
Kuşatma için hazırlanan büyük toplar, kara surları üzerindeki baskının önemli parçalarından biriydi. Ancak İstanbul’un fethini tek bir topa ya da tek bir ustaya indirgemek, kuşatmanın nasıl yürütüldüğünü açıklamakta yetersiz kalır.
Topların dökülmesi, taşınması, mevzilendirilmesi ve kullanılmasının yanında askerlerin beslenmesi, cephanenin ulaştırılması ve deniz harekâtının sürdürülmesi de gerekiyordu. Fetih, bu hazırlıkların birlikte işlediği bir askerî organizasyondu.
İstanbul nasıl fethedildi?
1453 baharında başlayan kuşatmada Osmanlı ordusu, güçlü kara surları ve denizden savunulan bir şehirle karşı karşıyaydı. Bizans İmparatoru XI. Konstantinos, savunmayı yönetiyor; Cenevizli Giovanni Giustiniani de önemli askerî görev üstleniyordu.
Kuşatma kesintisiz bir başarı çizgisinde ilerlemedi. İlk saldırıların sonuçsuz kalması ve 20 Nisan’da yardım gemilerinin Osmanlı deniz kuvvetlerini aşarak şehre ulaşması, Osmanlı tarafında ciddi bir moral sorununa yol açtı.
Gemilerin karadan yürütülmesi
Osmanlı gemilerinin bir bölümünün karadan geçirilerek Haliç’e indirilmesi, kuşatmanın en bilinen hamlelerinden biridir. Bu hareket, Haliç girişindeki zincirin oluşturduğu engeli aşarak savunmayı yeni bir yönden baskı altına aldı.
Türk Tarih Kurumunun yayımladığı anlatıda gemilerin Haliç’e indirilmesi 21–22 Nisan gecesine tarihlenir. Taşınan gemilerin sayısı ve hareketin ayrıntıları kaynaklara göre değişir. Bu yüzden olayı kesin bir gemi sayısıyla sınırlandırmak yerine askerî sonucuna odaklanmak daha açıklayıcıdır.
29 Mayıs 1453
Son genel hücumun ardından 29 Mayıs 1453’te İstanbul Osmanlı hâkimiyetine girdi. Fetih, Bizans’ın başkentindeki egemenliğini sona erdirdi ve Osmanlı tarihinin en önemli dönüm noktalarından biri oldu.
Şehrin alınması, savaşın sivil sonuçlarından ayrı düşünülemez. Çatışmalar, yağma ve esir alınmalar yaşandı; ardından Mehmed şehirde düzeni sağlamaya yöneldi. Fetih anlatısında askerî başarıyla şehir halkının yaşadığı sarsıntıyı birlikte görmek gerekir.
Fetih sonrası İstanbul: Başkent kurmak ne anlama geliyordu?
Bir şehri ele geçirmekle onu işleyen bir başkente dönüştürmek farklı görevlerdir. Fatih’in önünde nüfusu artırmak, üretimi canlandırmak ve yeni yönetimin kurumlarını yerleştirmek gibi meseleler bulunuyordu.
Bu amaçla İstanbul’a farklı bölgelerden insanlar getirildi. Yerleşimi teşvik eden uygulamaların yanında zorunlu iskân da kullanıldı. Müslüman, Hristiyan ve Yahudi toplulukların, özellikle esnaf ve tüccarın şehir hayatındaki varlığı desteklendi.
Bu politikalar, fethin devamındaki şehir kurma çabasını gösterir. Yeni başkentin yalnızca saraya ve askere değil; pazarlara, zanaatkârlara, eğitim kurumlarına ve gündelik hayatı sürdüren nüfusa ihtiyacı vardı.
Topkapı Sarayı ve yönetim merkezi
Bugün Topkapı Sarayı olarak bilinen yapılar topluluğunun temelleri Fatih döneminde atıldı. Başlangıçta Saray-ı Cedîd-i Âmire, yani Yeni Saray olarak anılan yerleşke, sonraki hükümdarlar döneminde de genişledi.
Bu ayrıntı önemlidir: Günümüzde görülen Topkapı Sarayı’nın tamamı tek seferde Fatih tarafından yaptırılmış değildir. Saray, yüzyıllar boyunca yönetimin ve hanedanın ihtiyaçlarına göre değişen bir yapı bütünü olarak gelişmiştir.
Fatih’in devlet anlayışı ve kanunnameleri
Fatih döneminin kalıcı etkilerinden biri, devlet teşkilatının düzenlenmesidir. Kanunname-i Âl-i Osman adıyla anılan teşkilat düzenlemesi; devlet görevlilerinin konumları, padişahla ilişkileri, protokol, dereceler ve görev düzeni gibi konuları kapsar.
Bu metni yalnızca tek bir hüküm üzerinden değerlendirmek eksik olur. Kanunnamenin geniş çerçevesi, saray ve merkez yönetimindeki ilişkileri belirginleştirmeye yöneliktir.
Kardeş katli meselesi
Fatih’le ilişkilendirilen en tartışmalı konulardan biri, tahta çıkan hanedan mensubunun kardeşlerini öldürtmesine ilişkin hükümdür. Düzenleme, hanedan içindeki mücadelelerin devleti parçalama tehlikesi ve dönemin “nizam-ı âlem” anlayışı bağlamında ele alınır.
Ancak bir uygulamanın tarihsel gerekçesini açıklamak, onun insan hayatı bakımından sonuçlarını ortadan kaldırmaz. Konuyu değerlendirmek için taht veraseti, iç savaş ihtimali ve hükümdarlık anlayışı birlikte incelenmelidir.
Çandarlı Halil Paşa neden önemliydi?
Çandarlı Halil Paşa, Fatih’in ilk ve ikinci saltanatındaki güç ilişkilerini anlamak açısından merkezi bir isimdir. Fetih sonrasında görevden alınarak idam edildi.
Onu yalnızca “fetih karşıtı” bir karakter olarak tanımlamak tarihsel tabloyu daraltır. Çandarlı, kuşatmanın risklerinden kaygı duyarken hazırlıklarda da görev üstlenmişti. Mehmed’le ilişkisi; uzun yıllara yayılan nüfuz mücadelesini, farklı siyaset tercihlerini ve hükümdarın otoritesini güçlendirme sürecini içeriyordu.
İstanbul’dan sonraki fetihler ve seferler
Fatih’in askerî faaliyetleri 1453’le sona ermedi. Hükümdarlığının devamında Balkanlar, Anadolu, Karadeniz ve Akdeniz birbirine bağlı mücadele alanlarına dönüştü.
| Tarih | Başlıca gelişme | Önemi |
|---|---|---|
| 1453 | İstanbul’un fethi | Osmanlı başkentinin dönüşümünün başlangıcı |
| 1459 | Semendire’nin alınması | Sırp Despotluğu’nun sona ermesi |
| 1460 | Mora’nın büyük bölümünün alınması | Yarımadada Osmanlı hâkimiyetinin genişlemesi |
| 1461 | Trabzon’un fethi | Trabzon Rum Devleti’nin sona ermesi |
| 1462 | Eflak seferi | Vlad’a karşı askerî müdahale |
| 1463 | Bosna seferi | Bosna Krallığı’nın Osmanlı hâkimiyetine alınması |
| 1470 | Eğriboz’un alınması | Venedik’in Ege’deki önemli bir merkezini kaybetmesi |
| 1473 | Otlukbeli Savaşı | Uzun Hasan’a karşı zafer |
| 1475 | Kefe ve diğer Kırım kıyı merkezlerinin alınması | Karadeniz’de Osmanlı gücünün artması |
| 1480 | Otranto’nun alınması | Güney İtalya’da Osmanlı askerî varlığı |
Bu gelişmelerin tümü aynı yönetim modelini doğurmadı. Doğrudan Osmanlı idaresine bağlanan yerlerle yerel hükümdarları üzerinden bağlılık ilişkisi kurulan bölgeleri birbirinden ayırmak gerekir.
Trabzon ve Karadeniz siyaseti
1461’de Trabzon’un alınması, Karadeniz’in güney kıyılarındaki Osmanlı hâkimiyetini genişletti. Bu sefer, Anadolu’daki güç ilişkileriyle de bağlantılıydı; Trabzon’un siyasi ilişkileri ve bölgedeki konumu, Osmanlılar açısından önem taşıyordu.
1475’te Gedik Ahmed Paşa’nın harekâtıyla Kefe ve başka kıyı merkezlerinin alınması, Karadeniz ticaret yolları üzerindeki denetimi artırdı. Bununla birlikte Kırım Hanlığı’nın Osmanlılara bağlanması, bütün yarımadanın sıradan bir Osmanlı eyaletine dönüştürülmesi anlamına gelmez. Hanlığın kendi siyasi yapısı devam etti; kıyıdaki doğrudan Osmanlı idaresiyle hanlığın statüsü farklıydı.
Vlad ve Eflak seferi
Fatih’in 1462’deki Eflak seferi, III. Vlad, yaygın adıyla Kazıklı Voyvoda ile mücadelesi çerçevesinde bilinir. Ancak ilişkiyi yalnızca iki hükümdar arasındaki kişisel düşmanlık olarak görmek yeterli değildir.
Eflak, Osmanlı ve Macar güçlerinin etkili olduğu bir sınır bölgesiydi. Vergi, bağlılık ve yerel iktidar mücadeleleri çatışmanın temel unsurları arasındaydı. Vlad’ın ardından kardeşi Radu’nun voyvodalığa gelmesi, Osmanlıların bölgedeki etkisini yerel yönetici üzerinden sürdürmesinin örneklerinden biridir.
Uzun Hasan ve Otlukbeli Savaşı
11 Ağustos 1473’teki Otlukbeli Savaşı, Osmanlılar ile Akkoyunlular arasındaki rekabetin belirleyici karşılaşmasıdır. Uzun Hasan’ın Anadolu’daki faaliyetleri, Karamanoğullarıyla ilişkileri ve Venedik’le geliştirdiği diplomasi, mücadelenin geniş bağlamını oluşturur.
Osmanlı ordusunun zaferinde ateşli silahların ve askerî düzenin önemli payı vardı. Sonuç, Osmanlıların Anadolu’daki konumunu güçlendirdi; fakat Akkoyunlu Devleti’nin o gün ortadan kalktığı anlamına gelmedi.
Fatih bütün seferlerinde başarılı oldu mu?
Fatih’in askerî kariyeri, başarıların yanında sonuç alınamayan seferleri de içerir. 1456’daki Belgrad kuşatması şehrin alınmasıyla sonuçlanmadı. 1480’deki Rodos kuşatması da başarısız oldu.
Bu örnekler, hükümdarın önemini azaltmaz; döneminin askerî imkânlarını ve sınırlarını daha iyi gösterir. Kalelerin savunması, ikmal, deniz gücü ve rakip ittifaklar, savaşların sonucunu etkiliyordu.
Otranto ise farklı bir örnektir. Osmanlı kuvvetleri şehri 1480’de aldı, ancak kalıcı hâkimiyet kuramadı. Fatih’in ölümünün ardından destek ve bağlantı sorunları yaşayan garnizonun çekilmesiyle şehir 1481’de kaybedildi. Dolayısıyla Otranto’nun alınmasıyla İtalya’nın fethedildiği söylenemez.
Bilim, eğitim ve sanatla ilişkisi
Fatih’in hükümdarlığında askerî genişlemeye eğitim ve kültür faaliyetleri eşlik etti. Bu alanı yalnızca padişahın kişisel merakıyla açıklamak yerine, İstanbul’da kurulan kurumlarla birlikte değerlendirmek gerekir.
Fatih Külliyesi ve Sahn-ı Semân medreseleri
1463–1470 arasında inşa edilen Fatih Camii ve Külliyesi, ibadet, eğitim ve sosyal hizmetleri bir araya getiren büyük bir yerleşkeydi. Sahn-ı Semân medreseleri, bu bütünün önemli eğitim kurumları arasındaydı.
Külliyenin mimarı Atik Sinan’dır. Bu isim, daha sonraki yüzyılda yaşamış Mimar Sinan ile karıştırılmamalıdır. Ayrıca günümüzdeki Fatih Camii, ilk yapının değişmeden kalmış biçimi değildir; 1766 depremindeki ağır yıkımın ardından yeniden inşa edilmiştir.
Ali Kuşçu ve ilmî hayat
Matematikçi ve astronom Ali Kuşçu’nun İstanbul’a gelmesi, Fatih dönemindeki bilim çevresinin önemli gelişmelerindendir. Ayasofya Medresesi’ndeki görevi ve dersleri, astronomi ve matematik çalışmalarına katkı sağladı.
Ali Kuşçu örneği, sarayın ilim insanlarını himaye etmesinin öğretim faaliyetlerine nasıl yansıyabildiğini gösterir. Dönemin bilim hayatını değerlendirirken bu kişilerin yazdıkları eserler, yetiştirdikleri öğrenciler ve görev aldıkları kurumlar birlikte ele alınmalıdır.
Kütüphaneler
Fatih Külliyesi tamamlandığında medreselerin bir bölümünde kitap koleksiyonları ve bunlardan sorumlu görevliler bulunuyordu. Bu düzen, kitapların yalnızca sarayda toplanmadığını, eğitim kurumları içinde de kullanılmak üzere vakfedildiğini gösterir.
Avnî mahlasıyla yazdığı şiirler
Fatih Sultan Mehmed, şiirlerinde Avnî mahlasını kullandı. Böylece edebiyatla ilişkisi şairleri desteklemenin ötesine geçerek doğrudan eser üretimini de içerdi.
Şair kimliği, hükümdarın hayatına başka bir açıdan yaklaşma imkânı sunar. Bununla birlikte edebî bir metindeki söyleyişi, yazarın günlük hayatının ya da bütün siyasi kararlarının doğrudan kaydı olarak okumamak gerekir.
Gentile Bellini’nin Fatih portresi
Venedikli ressam Gentile Bellini’nin 1480 tarihli Fatih portresi, hükümdarın en tanınan tasvirlerinden biridir. Eser, Osmanlı sarayı ile İtalyan sanat çevreleri arasındaki temasın somut örnekleri arasında yer alır.
Bu portreyi önemli kılan yalnızca Fatih’in görünüşünü aktarması değildir. Hükümdarlığın nasıl temsil edildiği, sarayın hangi sanat biçimlerine ilgi gösterdiği ve diplomatik temasların kültürel sonuçları açısından da değerlidir.
Gayrimüslim topluluklar ve yönetim siyaseti
Fetih sonrasında Gennadios’un Rum Ortodoks patriği olarak görevlendirilmesi, Fatih’in dinî topluluklarla kurduğu ilişkinin önemli örneklerinden biridir. Patriklik, Osmanlı yönetimi içinde varlığını sürdürdü.
Bu uygulamaları günümüzdeki vatandaşlık ve eşitlik kavramlarıyla birebir açıklamak doğru değildir. Osmanlı düzeninde toplulukların hakları ve yükümlülükleri dinî statülerle bağlantılıydı.
Ayrıca “millet sistemi”ni, bütün ayrıntıları 1453’te tek bir kararla kurulmuş ve yüzyıllar boyunca değişmemiş bir yapı gibi düşünmemek gerekir. Devletin farklı dinî topluluklarla ilişkileri zaman içinde gelişen kurumlar ve uygulamalar üzerinden şekillendi.
Fatih Sultan Mehmed nasıl öldü?
Fatih Sultan Mehmed, yeni bir sefer için Anadolu yakasına geçtikten sonra 3 Mayıs 1481’de Hünkârçayırı’nda, 49 yaşında öldü.
Ölüm sebebi kaynaklarda nikris hastalığıyla ilişkilendirilir. Zehirlenme iddiaları da vardır; ancak Halil İnalcık, bunların başka kaynaklarla doğrulanmadığını belirtir. Bu nedenle zehirlenerek öldürüldüğünü kesinleşmiş bir olay gibi aktarmak doğru değildir. Türbesi, İstanbul’daki Fatih Camii haziresindedir.
Ölümünün ardından oğulları Bayezid ve Cem arasında taht mücadelesi yaşandı. II. Bayezid’in hükümdarlığını sağlamlaştırmasına karşılık Cem’in mücadelesi ve sonrasında Avrupa’ya uzanan hayatı, Osmanlı diplomasisini de etkiledi.
Tarihteki Fatih ile Mehmed: Fetihler Sultanı dizisindeki karakter
Fatih Sultan Mehmed’in hayatı, günümüzde tarih kitaplarının yanında televizyon yapımları aracılığıyla da geniş kitlelere ulaşıyor. Mehmed: Fetihler Sultanı dizisinde hükümdarı Serkan Çayoğlu canlandırıyor.
Tarihî bir kişiyle onun dramatik temsili arasında önemli bir fark vardır. Tarih araştırması, kaynakların neyi desteklediğini sorgular. Dizi ise bu malzemeyi sahnelere, konuşmalara ve karakter ilişkilerine dönüştürür. Olayların sırası değişebilir, uzun süreçler kısaltılabilir ve kaynaklarda kaydı bulunmayan özel konuşmalar yazılabilir.
Bu nedenle dizideki bir sahne, yalnızca etkileyici ya da inandırıcı olduğu için tarihsel belge sayılmaz. Özellikle saray içi konuşmalar, kişisel hesaplaşmalar ve karakterlerin iç dünyaları değerlendirilirken bu ayrımı korumak gerekir.
Yapımın anlatı tercihlerini, oyuncularını ve tarihsel arka planını birlikte değerlendirmek için Mehmed: Fetihler Sultanı incelemesi tamamlayıcı bir okuma sunar.
Fatih’i ekranda canlandıran oyuncunun kariyerini ve role hazırlık sürecini merak edenler ise Serkan Çayoğlu’nun hayatı ve oyunculuk kariyeri başlıklı biyografiye geçebilir. Böylece tarihî kişi, televizyon anlatısı ve oyunculuk yorumu kendi bağlamlarında ele alınabilir.
Fatih Sultan Mehmed hakkında sık sorulan sorular
Fatih Sultan Mehmed ne zaman doğdu?
30 Mart 1432’de Edirne’de doğdu.
Fatih İstanbul’u kaç yaşında fethetti?
29 Mayıs 1453’te İstanbul fethedildiğinde 21 yaşındaydı.
Fatih kaç kez tahta çıktı?
İki kez tahta çıktı. İlk saltanatı 1444–1446, ikinci saltanatı 1451–1481 yılları arasındadır.
Fatih’in hocası kimdi?
Eğitiminde Molla Gürânî önemli rol oynadı. Akşemseddin ise özellikle fetih sırasındaki manevi desteğiyle tanınır. Bu ilişkileri tek bir “hoca” tanımıyla sınırlamak, roller arasındaki farkı gözden kaçırabilir.
Fatih Sultan Mehmed hangi mahlasla şiir yazdı?
Avnî mahlasını kullandı.
Fatih’ten sonra kim padişah oldu?
Oğlu II. Bayezid padişah oldu. Bununla birlikte tahtın devri, Cem Sultan’la yaşanan mücadele nedeniyle çatışmalı bir süreçti.
Fatih Camii’ni Mimar Sinan mı yaptı?
İlk Fatih Camii ve Külliyesi’nin mimarı Atik Sinan’dır. Kanuni döneminin ünlü mimarı Mimar Sinan farklı bir kişidir.
Mehmed: Fetihler Sultanı tamamen tarihsel gerçeklere mi dayanıyor?
Yapım, tarihî kişiler ve olaylardan hareket eden bir dramadır. Sahneler ve karakter ilişkileri, tarih kaynaklarından bağımsız biçimde doğrulanmış kabul edilmemelidir. Tarihsel bilgiyle senaryo yorumunu karşılaştırarak okumak gerekir.
